کابل SAA تک هسته ای 19/36 کیلوولتی ضد موریانه آلومینیومی 35 کیلوولت MV

A: برای تعیین عیوب کابل، معمولاً به ابزارهای حرفه ای و ابزارهای فنی برای مکان یابی و تجزیه و تحلیل نیاز است.

1. به ظاهر کابل و محیط اطراف آن توجه کنید: توجه داشته باشید که آیا کابل آسیب آشکار، شکستگی، آثار سوختگی یا آسیب غلاف عایق ناشی از دمای بالا یا آسیب مکانیکی دارد یا خیر. به دنبال علائم نشت آب، منابع خوردگی یا آسیب مکانیکی ساختمان در نزدیکی کابل باشید، به خصوص کابل های زیرزمینی به شدت تحت تأثیر محیط خارجی قرار می گیرند.

2. تست مقاومت عایق: برای تشخیص مقاومت عایق کابل از یک مگاهم متر استفاده کنید، معمولاً مقاومت عایق هر فاز کابل نسبت به زمین را در ولتاژ نامی اندازه گیری می کند. مقدار کمتر مقاومت عایق نشان می دهد که ممکن است یک خطای عایق وجود داشته باشد. اگر مقاومت عایق یک فاز نسبت به زمین خیلی کم باشد، به این معنی است که فاز ممکن است دارای خطای زمین باشد.

3. تست ولتاژ مقاومت کابل: ولتاژ بالا را روی لایه عایق کابل اعمال کنید و آن را برای مدتی نگه دارید تا ببینید آیا عایق کابل می تواند آن را تحمل کند یا خیر. اگر کابل نتواند این ولتاژ را تحمل کند، معمولاً خراب می شود و این نشان می دهد که عایق آسیب دیده است.

4. اندازه گیری عیب یاب: از ویژگی های انتقال سیگنال در کابل برای تشخیص شکل موج سیگنال منعکس شده استفاده کنید و محل و نوع نقطه خطا را با محل شکل موج غیرعادی تعیین کنید. روش TDR برای یافتن عیوب مدار باز، اتصال کوتاه، مقاومت کم و مقاومت بالا کابل ها مناسب است. با اعمال پالس های ولتاژ بالا به کابل و اندازه گیری اختلاف زمانی پالس های بازتاب شده در نقطه خطا، می توان محل خطا را محاسبه کرد. برای خطاهای مقاومت بالا و مقاومت کم مناسب است. با ترکیب پالس های ولتاژ بالا و جریان های پالس، یک قوس کوتاه با شکست ولتاژ بالا نقطه خطا تشکیل می شود و سیگنال قوس منعکس شده برای تعیین محل خطا اندازه گیری می شود، که به ویژه برای خطاهای با مقاومت بالا مناسب است.

5. تست روش پل: مانند پل وتستون یا پل پالس، از اصل پل برای تبدیل عدم تعادل مقاومت نقطه خطا به داده های اندازه گیری برای تعیین فاصله نقطه خطا استفاده می شود که برای یافتن عیوب مانند اتصال کوتاه مناسب است. یا زمین.

6. تشخیص تخلیه جزئی: برای شناسایی فعالیت های تخلیه ریز در کابل ها استفاده می شود. تخلیه جزئی نشانه اولیه تخریب عایق است. با تشخیص محل و شدت تخلیه جزئی، می توان خطرات کابل را قبل از وقوع خطا شناسایی کرد. برخی از کابل‌های ولتاژ بالا مجهز به سیستم‌های نظارت آنلاین هستند که می‌توانند تخلیه جزئی کابل‌ها را در زمان واقعی نظارت کنند و از قبل در مورد پیری عایق و خطرات خطا هشدار دهند.

7. تصویربرداری حرارتی مادون قرمز: با استفاده از تصویرگر حرارتی مادون قرمز برای اسکن خط کابل، نقاط گرمایش موضعی ناشی از تماس ضعیف یا پیری را می توان یافت. به ویژه برای نظارت بر مشکلات گرمای بیش از حد اتصالات کابل و پایانه ها مناسب است.

8. تجزیه و تحلیل نوع خطا
خطای مقاومت کم: عموماً به دلیل اتصال کوتاه بین هسته کابل یا هسته به زمین ایجاد می شود.
خطای مقاومت بالا: بیشتر ناشی از پیری کابل، آسیب عایق، رطوبت، معمولاً با تخلیه جزئی است.
خطای فلاش اور: خطای متناوب، کابل تنها زمانی عیب را نشان می دهد که تحت فشار خارجی یا شوک ولتاژ بالا قرار گیرد که در کابل های قدیمی یا محیط های مرطوب رایج است.

9. تست تایید و تایید
پس از تعمیر عیب یا تعویض کابل، آزمایشات جامع (مانند تست ولتاژ مقاومت و تست مقاومت عایق) را انجام دهید تا مطمئن شوید که عیب به طور کامل برطرف شده و سیستم کابل به حالت عادی بازگشته است.

A: الزامات ساخت و ساز برای کابل های ولتاژ متوسط ​​بسیار سخت است، با هدف اطمینان از عملکرد طولانی مدت ایمن و پایدار کابل ها.
لازم است فاصله تخمگذار را تأیید کنید و سعی کنید کوتاه ترین و ایمن ترین مسیر را انتخاب کنید تا از خمش بیش از حد یا آسیب مکانیکی جلوگیری شود.
مسیر تخمگذار باید به خوبی تمیز شود و هیچ گونه مانعی مانند سنگ، زباله و تجمع آب در مسیر تخمگذار که بر روی تخمگذار تأثیر می گذارد وجود نداشته باشد.
کابل باید از محیط های خورنده، منابع حرارتی و مناطق قابل اشتعال دور باشد و در صورت لزوم یک لوله محافظ نصب شود.

A: محدوده دمای نصب برای کابل‌های MV معمولاً بین -10 درجه و +50 درجه است. شرایط خاص دمای نصب ممکن است بسته به نوع کابل، سازنده و محیط برنامه متفاوت باشد.