تفاوت اصلی بین کابل زره دار و کابل بدون زره در ساخت، طبقه بندی، دامنه کاربرد و هدف آنها نهفته است.
ساختارهای مختلف: کابل های زره دار کابل هایی هستند که از فناوری زره در فرآیند تولید استفاده می کنند، به این معنی که هادی های مواد مختلف از طریق آستین های فلزی رزوه می شوند و می توانند در حین استفاده خم شوند. کابل بدون زره از چندین هادی عایق و لایه های محافظ عایق ساخته شده است که عمدتاً برای انتقال نیرو استفاده می شود.
طبقه بندی های مختلف: کابل زره پوش را می توان به سه نوع تقسیم کرد: نوار فولادی، سیم فولادی خوب و سیم فولادی درشت. کابل بدون زره شامل انواع مختلفی مانند آستین های لاستیکی مقاوم در برابر شعله، برق، ارتباطات، فیبرهای نوری و غیره می باشد.
دامنه کاربرد متفاوت: با توجه به لایه فلزی روی سطح کابل زره دار، برای استفاده زیرزمینی مناسب هستند و می توانند در برابر آسیب و تخریب ناشی از نیروهای مکانیکی خارجی مقاومت کنند. آنها همچنین عملکرد جلوگیری از گاز گرفتن جوندگان و موریانه ها را دارند. کابل های غیر زرهی، به دلیل عدم وجود لایه های تقویت کننده، عموماً برای دفن در زیر زمین استفاده نمی شوند، اما برای اهداف مختلف دیگر مانند تلویزیون، الکترونیک، فیبر نوری و غیره مناسب هستند.
کاربردهای مختلف: کابل زره پوش به دلیل داشتن لایه محافظ مکانیکی، می تواند بر روی کابل های هر ساختاری برای افزایش استحکام و جلوگیری از فرسایش کابل انباشته شود و به ویژه برای دفن مستقیم در مناطق سنگی مناسب است. کابل بدون زره عمدتاً برای انتقال نیرو و سایر وسایل الکترونیکی استفاده می شود.
به طور خلاصه، کابل زرهدار در ساخت و ساز قویتر است و برای کاربردهایی که نیاز به مقاومت در برابر آسیبهای خارجی و استفاده مدفون دارند، مناسب هستند. و کابل بدون زره برای انتقال نیرو و سایر کاربردهای دستگاه های الکترونیکی سبک وزن مناسب تر است.
